Charles Westover znany jako Del Shannon (ur. 30 grudnia 1934 w Coopersville w Michigan - zm. 8 lutego 1990) - amerykański piosenkarz i gitarzysta rockowy popularny w latach sześćdziesiątych.

Shannon rozpoczął swoja karierę jako nastoletni idol, w przeciwieństwie jednak do większości muzyków tego typu sam pisał swoje piosenki. Jako jeden z pierwszych muzyków rockowych zastosował elektryczne instrumenty. Muzycznie wypełniał lukę pomiędzy klasycznym rock and rollem Elvis Presleya, a nową muzyką graną przez The Beatles. W istocie Shannon był blisko związany z brytyjską inwazją i był pierwszym amerykańskim muzykiem śpiewającym covery Beatlesów.

Dobrze rozwijająca się kariera Shannona została zahamowana gdy zainteresowanie publiczności przeniosło się w kierunku rocka psychodelicznego, do którego Shannon nie potrafił się przystosować. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych sporadycznie wracał do studia nagrań wspomagany przez grupę Toma Petty. Po nagłej śmierci Roya Orbisona, Tom Petty rozważał, by Shannon zastąpił go w supergrupie The Traveling Wilburys. Plany się nie ziściły w związku z samobójczą śmiercią Shannona w 1990 roku.

Do największych przebojów Shannona należą Runaway, Hats Off to Larry, Little Town Flirt, Keep Searchin, Stranger in Town i cover Beatlesów From Me to You.

W 1998 Del Shanon został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame.

User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License and may also be available under the GNU FDL.
rozwiń opis

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło