PJ Harvey, właściwie Polly Jean Harvey (urodzona 9 października 1969) - brytyjska wokalistka rockowa, autorka tekstów, multiinstrumentalistka. PJ Harvey to także nazwa zespołu, który założyła w 1990 roku.

Biografia

Dzieciństwo i wczesna młodość

Polly Jean Harvey urodziła się w miejscowości Yeovil w hrabstwie Somerset. Wychowywała się na farmie należącej do rodziców, w Corscombe - małej wiosce w południowo-zachodniej Anglii. Ojciec oprócz prowadzenia farmy pracował jako kamieniarz, matka była rzeźbiarką.

Pomimo odizolowania jakim była mała miejscowość, Polly dzięki rodzicom, od dziecka miała kontakt z muzyką bluesową, art-rockiem, jazzem. W późniejszych wywiadach wspomina jak duży wpływ wywarli na nią artyści, których słuchała w młodości: John Lee Hooker, Howlin' Wolf, Robert Johnson, Jimi Hendrix, Captain Beefheart.

W wieku kilkunastu lat, zaczęła się uczyć gry na saksofonie, skrzypcach, gitarze, perkusji, interesowała się także rzeźbiarstwem, studiując w Yeovil College. Wtedy też zaczęła pierwsze występy z lokalnymi zespołami: Bologna, The Polekats, The Stoned Weaklings. W wieku 17 lat poznała muzyka, który w znacznej mierze wyznaczył drogę jej muzycznego rozwoju - Johna Parisha. Parish zaangażował ją do swojego zespołu Automatic Dlamini, z którym nagrali dwie płyty: From A Diva To A Diver i Here Catch Shouted His Father. Po rozpadzie zespołu w 1990 roku, Polly wyjechała do Londynu, aby kontynuować studia rzeźbiarskie w Central Saint Martins College of Art & Design w Londynie. Wkrótce potem z byłymi muzykami Automatic Dlamini: Ianem Olliverem i Robertem Ellisem, założyła swój pierwszy zespół PJ Harvey.

Kariera

Polly Harvey zadebiutowała z własnym zespołem w 1992 roku wydając Longplay Dry w małej niezależnej wytwórni Too Pure. Płyta ta pozwoliła zdobyć Harvey popularność w wielu kręgach. Dominowało na niej mocne, surowe granie - sama Polly zagrała na gitarze i skrzypcach, na basie zagrał Stephen Vaughan, który zastąpił w zespole Iana Ollivera a na perkusji, bębnach i harmonii - Rob Ellis.

Następną płytą, utrzymaną w podobnym klimacie, była płyta Rid of Me, nagrana dla większej wytwórni Island Records.

Jej późniejsza płyta studyjna To bring you my love odniosła już międzynarodowy sukces - została obsypana wieloma prestiżowymi nagrodami, m.in. Mercury Music Prize, a teledysk do singla Down by the water został nominowany do nagrody MTV.

Na wydanej w 1998 roku płycie Is this desire? przeważała muzyka elektroniczna.

Największy sukces komercyjny odniosła wydana w 2000 roku płyta Stories from the city, stories form the sea, na której gościnnie udzielił się wokalista grupy Radiohead Thom Yorke.

W 2004 roku PJ wydaje wyprodukowaną wyłącznie przez siebie Uh, huh, her.

Najnowsze dzieło piosenkarki to mające swoją premierę w listopadzie 2007 roku White Chalk. Przyniosło kolejną metamorfozę artystki - płyta zaskakuje nas subtelnymi, fortepianowymi aranżacjami i brakiem gitar.


Współpracowała m.in z Johnem Parishem, z którym nagrała płytę Dance hall at louse point, Trickym, z którym zaśpiewała piosenkę Broken Homes, Nickiem Cavem i członkami zespołu The Violent Femmes oraz Joshem Homme z zespołu Queens of the Stone Age przy jego autorskim projekcie Desert Sessions. Jest także autorką tekstów na najnowszej płycie Marianne Faithful.

Tematem przewodnim wszystkich jej piosenek są relacje pomiędzy kochankami.

Piosenkarka znana jest z licznych eksperymentów muzycznych oraz manipulowania własnym wizerunkiem artystycznym.

by wiki.

User-contributed text is available under the Creative Commons By-SA License and may also be available under the GNU FDL.
rozwiń opis

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką prywatności.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.

Zgłoś obraźliwą treść

Uzasadnij swoje zgłoszenie.

wpisz wiadomość


lub tradycyjnie
login lub email
hasło